Shoppen 👖

Ik ging vandaag winkelen. In de stad kocht ik spijkerbroeken, een shirtje en een vers paar sneakers.

Natuurlijk had Strenge Stella (mijn mentale stemmetje) daar het nodige over te zeggen.

“Shoppen kost tijd. Alles passen enzo... gedoe! En het kost ook geld.”

Volgens Stella kun je die tijd veel beter benutten door te werken. Dat levert geld op en dan doe je tenminste iets nuttigs.

Een middagje winkels afstruinen in het zonnetje? Daar wordt Stella niet direct enthousiast van. Ergens snap ik haar wel. Er zijn altijd dingen die belangrijker lijken. Werk dat nog af moet, een huis dat zichzelf niet opruimt, een wasmand die zich op mysterieuze wijze blijft vullen…

Intussen stond ik dus in een pashokje met een stapel spijkerbroeken. De meeste spijkerbroeken in mijn kast zijn namelijk nog van vóór mijn zwangerschap (mijn kind is nu 7). Broeken die ooit prima zaten, maar inmiddels vooral herinneringen zijn aan een lichaam van een paar jaar geleden.

Sommige zitten gewoon niet meer lekker. Andere zakken af. Natuurlijk kun je dat oplossen met een riem. Heb ik ook heel lang gedaan. Of ik droeg ze gewoon niet, maar liet ze wel in mijn kast liggen. Dat kostte elke keer mentale energie: je ziet zo’n broek hangen en maakt elke keer opnieuw de keuze: “nee, die niet vandaag…”

Weet je wat eigenlijk veel fijner is? Een broek die gewoon goed zit.

Een broek met een beetje stretch, die lekker om mijn heupen valt. Waar ik niet de hele dag aan hoef te hijsen zodat hij op z’n plek blijft. Een broek waarin ik me prettig voel en die past bij hoe mijn lichaam nú is. Daar is helemaal niets nutteloos aan.

Sterker nog: kleding die goed zit, scheelt me energie. Geen irritatie omdat mijn broek afzakt. Geen twijfels voor de spiegel. Geen kast vol kleding waar ik iedere keer nét niet blij van word.

Dus ja, ik kocht drie nieuwe spijkerbroeken vandaag. De oude exemplaren mogen ruimte maken. Die mogen een nieuwe eigenaar krijgen die er hopelijk wél blij van wordt.

Ik geniet de komende tijd extra van mijn nieuwe broeken.

Uitstellen als verkapte zuinigheid

Meestal ben ik namelijk helemaal niet iemand die makkelijk nieuwe dingen koopt. Integendeel. Ik stel aankopen vaak heel lang uit.

Eerst kan het oude nog wel even mee. Dan denk ik er nog even over na. Misschien kan ik het nog repareren? Misschien heb ik eigenlijk helemaal geen nieuwe nodig... Voor ik het weet, loop ik al maanden, soms zelfs jaren, rond met iets dat eigenlijk al lang aan vervanging toe is.

Op het eerste gezicht lijkt dat misschien gewoon zuinigheid. Of verstandig omgaan met je geld. Maar als ik eerlijk kijk naar mijn strenge stemmetjes, dan zit daar vaak ook iets anders onder. Het stemmetje dat zegt: “je bent het niet waard”. Alsof ik mezelf eerst moet bewijzen voordat ik iets nieuws mag kopen.

Vaak krijgen mijn kind, het huishouden, mijn bedrijf, of iets dat echt nodig is voorrang. Maar dat iets niet noodzakelijk is, betekent niet dat het geen goede besteding is. Iets kopen omdat ík er blij van word, is ook een goede reden!

Dat is misschien wel een interessantere discussie met Strenge Stella dan die over geld.

Bewust kiezen waar ik blij van word

Natuurlijk hoef ik niet gedachteloos álles te kopen wat ik leuk vind. Ik ga graag bewust met mijn geld om. Maar bewust kiezen betekent niet automatisch dat ik mezelf altijd onderaan het lijstje moet zetten. Ik mag ook iets kopen omdat het fijn of mooi is, of omdat het mijn dagelijkse leven makkelijker maakt.

Dat ging ook zo met mijn wasmachine, mijn nieuwe laptop en nog wat andere dingen die al láng aan vervanging toe waren voordat ik mezelf eindelijk over die streep trok. Iedere keer gebeurt er hetzelfde: als ik mezelf eenmaal zover heb gekregen om iets nieuws te kopen, kan ik daar vervolgens intens blij mee zijn!

Strenge Stella zal wellicht nog wel even mopperen.

“Had je dat geld niet beter kunnen besparen? Of aan je kind kunnen uitgeven?”

Vast. Maar mijn geld mag ik ook uitgeven aan iets waar ík iedere dag plezier van heb. Bovendien mag ik mijn tijd besteden aan iets anders dan werken. Aan rondwandelen, kijken, passen, kiezen, en voelen wat bij me past. Dat is óók nuttig. Dit gedragsexperimentje is geslaagd dus.

Iets hoeft niet noodzakelijk te zijn om waardevol te zijn.

Tijd en geld hoeven niet alleen productief ingezet te worden.
Ik mag ze ook besteden aan waar ik blij van word!