Hoe ik mezelf weer bovenaan mijn eigen to do‑lijst zette

Ik was jarenlang mijn eigen sluitpost.

Niet bewust. Niet omdat ik mezelf niet belangrijk vond. Maar zo was het gegroeid. Aan het einde van de dag, als alles en iedereen bediend was, dan was er misschien nog iets over voor mij.

“Als ik vanavond nog wat tijd of energie over heb, dan spring ik nog even uitgebreid onder die warme douche.”

Maar dat moment? Dat kwám er nooit.

Waar komt dat patroon vandaan?

Ik merkte dat een deel ervan niet eens van mezelf was. Ik had stress en verwachtingen van mensen om me heen geabsorbeerd alsof het de mijne waren. En een deel was een familiepatroon: zorgen voor anderen gaat voor, zelfzorg is iets voor als alles klaar is.

Het probleem is dat er nooit iets ‘klaar’ is. Er is altijd wel iemand die iets nodig heeft, een mail die beantwoord moet worden, een taak die nog op je wacht.

Als je wacht tot alles gedaan is voor je jezelf mag verzorgen, kom je er nooit aan toe.

De vraag die alles veranderde

Op een gegeven moment begon ik mezelf één simpele vraag te stellen, steeds opnieuw:

“Wat heb ík nu nodig?”

Niet: wat moet er nog gebeuren? Niet: wat verwachten anderen van me? Maar: wat heb ík nodig, nu, op dit moment?

Dat klinkt misschien vanzelfsprekend. Maar als je het gewend bent om altijd vanuit anderen te denken, is deze vraag best confronterend. En heel bevrijdend tegelijk.

Mijn dag bouwen rond mezelf

Ik begon klein. Een wandeling inplannen vóór ik mijn mail opendeed. Langer douchen, gewoon omdat het fijn is. Muziek opzetten en even dansen. Eerder naar bed gaan, ook als de to do-lijst nog niet af was.

Wat er toen gebeurde, verbaasde me: ik had méér energie. Ik was rustiger. Ik was aanweziger voor de mensen om me heen.

Jezelf op de eerste plek zetten is geen egoïsme. Het is de basis voor al het andere.

Jouw top 3

Ik nodig je uit: schrijf vandaag je eigen top 3 op. Drie dingen die jou energie geven, die je blij maken, waar je naar uitkijkt. Wandelen, lezen, muziek, mediteren, een bad nemen, gewoon buiten zitten met een kopje thee.

Plan ze in. Niet als beloning achteraf, maar als startpunt van je dag, of als vaste plek ergens ertussenin.

Je mag jezelf prioriteit geven. Niet als je er klaar voor bent. Nu.