Er is iets wat ik keer op keer zie bij mensen die vastzitten. Ze denken dat de oplossing is: nóg harder werken, nóg meer doorzetten, nóg een lijst maken, nóg een boek lezen. Harder. Meer. Beter.
Maar wat als dat nou precies is wat je uitput?
Vastzitten in een situatie die niet bij je past, vreet energie. Elke dag aanpassen aan verwachtingen die niet de jouwe zijn, kost kracht. Zeggen dat je gewoon harder moet werken... dat is olie op het vuur gooien.
Onrust is een uitnodiging
Die innerlijke onrust die je voelt? Die is er niet voor niets. Het is geen teken dat je faalt of te weinig doet. Het is een uitnodiging om het anders aan te pakken. Kleiner, zachter, vrijer, eerlijker.
Niet morgen pas, als alles op orde is. Vandaag nog, nú al.
Dat kan beginnen met iets kleins: drie minuten thee drinken zonder schuldgevoel. Een wandeling maken zonder je telefoon. Nee zeggen tegen iets wat jou energie kost. Het hoeft niet groot te zijn om mee te tellen.
Lichtheid komt niet ná verandering. Het brengt de verandering.
Dat is misschien het belangrijkste dat ik heb geleerd. We wachten op het moment dat alles klopt, dat we het verdiend hebben, dat we genoeg gedaan hebben. Maar dat moment komt niet vanzelf. Plezier en lichtheid zijn geen beloning achteraf. Ze zijn de motor.
Drie fietsers
Ik zie in mijn werk drie soorten mensen:
De autobaanfietser. Die trapt als een gek, maar rijdt op de verkeerde weg. Ze werken hard, ze doen alles goed, maar voelen zich leeg. Want de bestemming klopt niet.
De twijfelaar. Die voelt dat er iets moet veranderen, maar weet niet hoe. Ze staan stil langs de kant van de weg, kijken naar anderen, en durven niet te beginnen uit angst om de verkeerde kant op te gaan.
De vrijheidszoeker. Die heeft de zijwieltjes losgelaten. Ze wankelen soms, het gaat niet altijd soepel, maar ze ademen weer. Ze rijden op hun eigen tempo, op hun eigen route.
Herken je jezelf in een van deze drie?
Balans vind je niet door stil te staan
Achter die weerstand die je voelt, achter het ongemak van iets loslaten, ligt iets echts. Rust. Ruimte. En jij, zoals je écht bent.
Het hoeft niet snel of perfect. Je hoeft alleen maar bereid te zijn om weer één trap te geven.
Lieke
Energieke Lieke · Van denken naar voelen